Als een paard of een muilezel, zonder verstand

De idee dat geslachtsgemeenschap buiten het doel van voortplanting op z’n minst een dagelijkse zonde is steunt op het getuigenis van vele kerkvaders en pausen[1]. Ik schreef hierover in eerdere artikelen (Artikel 1, Artikel 2, Artikel 3). Maar daarnaast steunt het ook ten volle op de H. Schrift. En daarvan geef ik nu enkele citaten, er zouden er veel meer te geven zijn.

Tobias 6, 16-22: “Toen sprak de engel Rafaël tot hem: Luister eens naar mij, ik zal u uitleggen over wie de duivel macht kan hebben. De boze geest heeft macht over hen, die zó het huwelijksleven beginnen, dat ze God buiten hun hart en hun geest verbannen, en enkel zinnelust zoeken als een paard of een muilezel, zonder verstand; maar als gij met haar trouwt en haar kamer betreedt, moet ge u drie dagen lang haar ontzeggen, en slechts met haar bidden. In de eerste nacht zal de boze geest op de vlucht gaan, als de lever van de vis wordt verbrand. In de tweede nacht zult ge worden toegelaten tot de gemeenschap der heilige aartsvaders. En in de derde nacht zult ge de zegen ontvangen, dat ge flinke kinderen ter wereld brengt. Eerst als de derde nacht voorbij is, moogt ge het meisje bezitten in de vreze des Heren, meer gedreven door verlangen naar kroost dan door genot van de zinnen; dan zult ge in het geslacht van Abraham gezegend worden in uw kinderen.”

Tobias 8, 4-10: “Daarna richtte Tobias zich tot het meisje, en sprak tot haar: Sara, sta op; we moeten vandaag, morgen en overmorgen tot God blijven bidden. Deze drie nachten blijven we verbonden met God; eerst als der derde nacht voorbij is, zullen we ons huwelijksleven beginnen. We zijn immers kinderen der heiligen, en kunnen dus het huwelijk niet beginnen als de heidenen, die God niet kennen. Ze stonden dus beide op, en begonnen samen vurig te bidden, dat ze gespaard mochten blijven. En Tobias sprak: Heer, God van onze vaderen; mogen hemel en aarde U loven, met de zee, de bronnen en stromen, en met al uw schepselen die er in wonen. Gij hebt Adam geschapen uit het stof van de aarde, en hem Eva toegewezen als hulp. Welnu dan Heer; Gij weet, dat ik niet uit wellustmijn zuster tot vrouw heb genomen, maar alleen uit verlangen naar kroost, opdat ze uw Naam mogen zegenen in de eeuwen der eeuwen. Ook Sara sprak: Ontferm U over ons, Heer, ontferm U onzer en houd ons beide samen tot op onze oude dag.”

En dat ik deze Bijbelteksten citeer is geen overblijfsel uit mijn Protestantse tijd, de protestanten hebben dit Bijbelboek immers uit hun ‘Bijbel’ geschrapt.

---

[1] H. Augustinus (De bono viduitatis, c. 4, nr. 5 / Het goed van het huwelijk), Petrus Lombardus (Libri sententiarum, lib. IV, dist. 27, nr 2.4), H. Thomas van Aquino (Summa Theologiae"; aanhangsel, vraag 49, artikel 5), Paus Innocent XI (Errores doctrinae moralis laxioris, 2109), Clemens van Alexandrië (De opvoeder van kinderen 2: 10:95:3), Lactantius (Divinae Institutiones 6: 20)

Alleen voor de voortplanting?

De H. Johannes Paulus II heeft tijdens de wekelijkse Algemene Audiënties catecheses gegeven die bekend geworden zijn onder de naam: Theologie van het Lichaam. Deze catecheses geven een totaalvisie op de mens en met name op het lichaam en geslachtsgemeenschap in het huwelijk. Mede onder invloed van de Theologie van het Lichaam is het besef dat gemeenschap buiten het doel van de voortplanting een zonde is bijna geheel verdwenen. Dit in tegenstelling tot wat de kerkvaders ons leren. Volgens de jongerencatechismus Youcat wil God “dat man en vrouw elkaar in erotische en seksuele lust ontmoeten om zich in liefde steeds vaster met elkaar te verbinden en kinderen uit hun liefde te laten ontstaan. Aan het lichaam, de lust en erotisch plezier worden in het christendom grote waarde gehecht.” Een heel andere boodschap dan de boodschap die je kunt lezen bij de H. Augustinus of H. Thomas van Aquino. In dit artikel een samenvatting van wat de kerk op deze punten leert, hiermee veelvoorkomende misvattingen tegensprekend.

Wat is het doel van het huwelijk?

In het natuurlijke (niet-christelijke) en in het christelijke huwelijk is het belangrijkste doel het voortbrengen van nageslacht, daarbij inbegrepen het opvoeden van de kinderen tot kinderen van God. Het tweede doel (ondergeschikt aan het eerste) is het elkaar helpen en steunen, en elkanders welzijn bevorderen. En ook het elkaar helpen zondig gedrag te voorkomen, o.a. door het blussen van de begeerlijkheid als de andere partij daar om vraagt. Daarom zegt de apostel Paulus dat we ons binnen het huwelijk niet te lang moeten onthouden om ons te richten op vasten en gebed, ”opdat de satan u niet bekoort door uw onthouding.” (1 Kor. 7, 5). Wanneer we ons te lang onthouden zouden wij immers in erge zonde kunnen vallen, zoals masturbatie en overspel.

Wat het christelijk (sacramenteel) huwelijk betreft is het voornaamste doel meer volledig: Het verwerven van kinderen, en deze opvoeden tot 'kinderen van God', die eeuwig God zullen loven en danken. De echtgenoten moeten daarom elkaar, de kinderen en de omgeving, tot zondeloosheid en heiligheid brengen, en daardoor naar de hemel leiden.

In het huwelijk geven man en vrouw elkaar het onvervreemdbaar recht, niet alleen maar op hun lichaam, maar op zichzelf, op de hele persoon. Zij schenken zichzelf wederzijds weg om volkomen één te worden in een levenslange echtelijke eenheid om volgens Gods opdracht nageslacht  voort te brengen en dat op te voeden tot kinderen van God en elkaar te heiligen.

Wat is het doel van de geslachtsgemeenschap?

De geslachtsgemeenschap is naar haar aard gericht op de voortplanting. God heeft het krijgen (en opvoeden) van kinderen als opdracht meegegeven aan echtparen. Daarom mag geslachtsgemeenschap, met alle eraan voorafgaande handelingen en alle daden die deze geslachtsgemeenschap vergezellen, slechts plaats vinden in het huwelijk. Alleen binnen het huwelijk is aan alle voorwaarden voldaan die passen bij het ontvangen en het opvoeden van kinderen.

Echtgenoten kunnen om één van de volgende hoofdredenen, of om combinaties daarvan, huwelijksgemeenschap wensen:

• Om kinderen te krijgen

• Om hun liefde aan elkaar te tonen

• Uit gewoonte.

• Om zonde te vermijden, dat is om de begeerlijkheid te blussen.

• Om genoegens en lust te ervaren.

Indien de laatstgenoemde reden (bevordering van lust en genoegens) de hoofdreden is, zal de gemeenschap niet vrij van (zonde)schuld zijn. Bij combinaties van redenen is dit meestal minder duidelijk. Een (christelijk) levensideaal is dat gedachten en gevoelens kuis moeten zijn. Bovendien mag niet de mogelijkheid tot het ontvangen van kinderen worden belemmerd. Alle handelingen die leiden tot, en deel uitmaken van de geslachtsgemeenschap, moeten kuis verricht worden. Dit betekent dat genot en lust niet op de eerste plaats en niet om henzelf mogen worden genoten, maar wel als nevenverschijnsel van de normale huwelijksgemeenschap, met het juiste doel. Het is niet altijd gemakkelijk uit te maken of dit wel of niet het geval is. In de praktijk is er een flinke marge. In de hemel is men goed op de hoogte van de zwakheden der mensen, en in dit opzicht telt bij God vooral de goede wil.

Wanneer zijn seksuele handelingen onkuis?

Alles wat tussen niet-getrouwde mannen en niet-getrouwde vrouwen naar intimiteit zweemt, is al snel onzedig en onkuis. Alles wat verder gaat dan een gewone begroeting door een handdruk of lichte kus op de wang, waarbij de lichamen steeds de nodige afstand bewaren, is al snel onzedig en mogelijk onkuis. Het is belangrijk om te bedenken dat er op het gebied van seksualiteit geen daden bestaan die niet-gewichtig zijn.

Geslachtelijke aanrakingen en handelingen leiden naar hun aard allemaal naar de volledige lichamelijke vereniging. De seksuele gevoelens zijn er immers op gericht hun hoogtepunt te bereiken in de geslachtsgemeenschap. De seksualiteit is als een soort machine, die als deze eenmaal is gestart, moeilijk kan worden stilgelegd. Veel hedendaagse jongeren weten niet dat als de seksuele gevoelens eenmaal zijn opgewekt, er een bijna vanzelf verlopend proces in gang wordt gezet. Dit betekent, dat het bevorderen van seksuele gevoelens en verlangens alleen in het huwelijk thuis horen. In het huwelijk zijn ze een omlijsting en voorspel van de lichamelijke gemeenschap, waarbij de lust niet bovenmatig mag worden bevorderd.

Wat mag wel en niet mbt geslachtsverkeer binnen het huwelijk?

Ook in het (christelijk) huwelijk is niet elke seksuele handeling tussen de echtgenoten toegestaan. Elke seksuele handeling moet horen bij het gewone en natuurlijke voorspel op en de geslachtsgemeenschap zelf. Elke handeling die niet gericht is op de natuurlijke wijze van geslachtsgemeenschap is onkuis en moet daarom worden vermeden. Het is dus zondig om orale en anale seks te hebben. Zoals we bijvoorbeeld leren uit de volgende brief van de H. Barnabas[1]: “Gij zult niet zijn zoals degenen waarvan we horen dat ze  kwaad bedrijven met de mond en het lichaam door onreinheid (oraal geconsumeerde seks).”

Onkuis is ook het gebruiken van lust bevorderende preparaten of middelen, of (bijzondere) instrumenten, bijvoorbeeld ten behoeve van sadomasochistische seks. Een gemakkelijke praktische regel is dat het zaad van de echtgenoot slechts in de schede van de echtgenote mag terecht komen, en nergens anders. Dit mag slechts als resultaat van de gewone echtelijke vereniging plaatsvinden, waarbij men niets mag doen, of nalaten, om het gewone verloop van de natuurlijke processen te verstoren of te verhinderen. Alle handelingen die uitsluitend gericht zijn op het bevorderen van de hartstocht, de lust en het genot, zijn onkuis en moeten worden vermeden.

Wanneer is geslachtsgemeenschap binnen het huwelijk zonde?

Er zijn maar twee manier waarop getrouwde personen in de geslachtsgemeenschap samen kunnen komen zonder zonde. Ten eerste wanneer ze tot doel hebben nageslacht voort te brengen en ten tweede wanneer ze aan de ander hun huwelijkse plicht vervullen. Namelijk om zichzelf aan de ander te geven om de begeerlijkheid uit te blussen, zodat erger zonde voorkomen wordt.

Dit is de belangrijkste conclusie van dit artikel. Daarom een heel aantal citaten die aantonen dat dit altijd en overal het standpunt van de Kerk is geweest:

·         H. Augustinus: “Wanneer de vleselijke lust de maat voor de geslachtsgemeenschap te buiten gaat, buiten dat wat nodig is voor het verwekken van kinderen, is dit een kwaad, maar vergeeflijk vanwege het goede van het huwelijk.” (De bono viduitatis, c. 4, nr. 5).

·        H. Augustinus: “De noodzakelijke geslachtsgemeenschap voor het verwekken van kinderen is alleen waardig binnen het huwelijk. Maar dat wat verder gaat dan deze noodzaak volgt niet langer de rede, maar de lust.” (Het goed van het huwelijk).

·        Petrus Lombardus (Libri sententiarum, lib. IV, dist. 27, nr 2.4

·        H. Thomas van Aquino: “Bijgevolg zijn er slechts twee manieren waarop getrouwde mensen zonder zonde kunnen samenkomen, namelijk om nakomelingen te krijgen en om de huwelijkse plicht te betalen. In alle andere gevallen is het een dagelijkse zonde.” (Summa Theologiae"; aanhangsel, vraag 49, artikel 5).

·        Paus Innocent XI / Clemens van Alexandrië: "Het hebben van geslachtsgemeenschap voor een ander doel dan het verwekken van kinderen is schade doen aan de natuur." (Errores doctrinae moralis laxioris, 2109 / De opvoeder van kinderen 2: 10:95:3).

·        Lactantius: “De voortplantingsorganen zijn, zoals de naam ons leert, gegeven aan ons voor geen ander doel dan het voortbrengen van nageslacht.” (Divinae Institutiones 6: 20).

Hier zouden eenvoudig meer voorbeelden aan toe te voegen zijn, omdat het is wat de Kerk altijd en overal heeft geleerd.

Is anticonceptie altijd verboden?

De geslachtsgemeenschap in het huwelijk mag niet door uitwendige of door inwendige maatregelen van haar voortplantingskracht worden beroofd. Dat betekent, dat alle handelingen en alle technische en biologische maatregelen, waarbij wordt ingegrepen in de natuurlijke orde, ongeoorloofd zijn. Hieronder vallen bijvoorbeeld: coítus interrúptus (voortijdig terugtrekken), het condoom, sterilisatie, enz. als ook de hormonale methoden, zoals de diverse soorten anticonceptiepillen. De encycliek van Paus Paulus VI Humánæ Vitæ is hierover heel duidelijk.

Door het gebruik van de meeste anticonceptie pillen overtreed men ook nog een tweede gebod: Gij zult niet doden. Omdat deze pillen ook een abortieve werking hebben. Sterilisatie (doorsnijding van zaad- of eileiders) is een opzettelijke beschadiging, een verminking, van een goed werkend orgaan, en gaat daarom ook in tegen ditzelfde gebod.

Wanneer men om ernstige redenen geen kinderen kan ontvangen is het beste om zich  geheel van gemeenschap te onthouden. Wanneer het ‘beste’ niet haalbaar is wil dat echter niet automatisch zeggen dat er sprake van zonde is. We moeten steeds streven naar het hoogste, maar wanneer dat niet gehaald wordt is dat geen reden tot wanhoop, maar eerder een aansporing om nog verder te groeien in deugden. Daarom mogen, vanwege zwakheid van het vlees, andere methoden van natuurlijke geboorteregeling, zoals de sympto-thermale methode en NFP sensiplan, toegepast worden. Hierbij grijpt men niet in de natuurlijke gang van zaken in. Men verstoort die niet, noch verhindert men natuurlijke processen. Men maakt slechts gebruik van de kennis, die men heeft over de gedetailleerde werking van het vrouwelijk lichaam. Men kan de natuurlijke methoden gebruiken om de kans kinderen te krijgen te vergroten door te streven naar gemeenschap tijdens de vruchtbare dagen van de vrouw. Dit is volgens de natuurwet en de leer van de katholieke Kerk altijd toegestaan. En men kan deze methoden gebruiken om het aantal kinderen te beperken. In dit geval wordt de huwelijksgemeenschap beperkt tot de onvruchtbare dagen van de vrouw, en onthoudt men zich van die gemeenschap op de andere dagen.

Maar het feit dat de methode natuurlijk is wil nog niet zeggen dat ze ook altijd moreel geoorloofd is, ten minste als kinderbeperking het nagestreefde doel is. Kinderbeperking is niet altijd moreel geoorloofd. Blijvende onthouding en periodieke onthouding middels natuurlijke methoden zijn in het huwelijk alleen geoorloofd als daar ernstige redenen voor zijn. Want Gods gebod “Gaat heen en vermenigvuldigt u” is geen loos gebod, dat men naar eigen believen ter zijde kan schuiven. Anderzijds eist God niet, dat dit gebod moet worden gehoorzaamd wanneer het onmogelijk is dit te doen. Het moet, redelijk gezien, mogelijk worden geacht om de eventuele kinderen op te voeden. Gaat dit niet, dan is deze wijze van geboortebeperking moreel geoorloofd. Ernstige redenen zijn bijvoorbeeld:

·        Maatschappelijke omstandigheden: In tijden van revolutie en oorlog, bij verblijf in (vluchtelingen)kampen, tijdens epidemieën, bij hongersnood, bij overstroming, e.d.

·        Familieomstandigheden: Bij slechte of gebrekkige huisvesting, bij grote en echte armoede, bij te kort schietende geldelijke middelen, e.d.

·        Persoonlijke omstandigheden: Bij ernstige ziekte, bij een slechte gezondheid van de vrouw, bij dreigende overbelasting van man of vrouw, bij het reeds hebben van een of meerdere gehandicapte kinderen, bij het lijden aan erfelijke of overdraagbare ziekten, die men niet aan het nageslacht wil doorgeven, e.d.

Blijvende of tijdelijke onthouding is ook toegestaan om hogere geestelijke motieven, zoals tijdelijke onthouding, gepaard gaande met extra gebed, gedurende enige weken om de genezing van een ziek kind af te smeken. Of blijvende onthouding omwille van het Koninkrijk Gods, omdat men zich samen geheel op God en een geestelijk leven wil richten (Jozef-huwelijk). In vroegere tijden onthielden katholieke echtparen zich tijdens de vasten en ook wel tijdens de advent, om zodoende deel te hebben aan deze perioden van boete.

Zonder ernstige redenen is het aan jonggehuwden niet geoorloofd, óók niet middels onthouding, of natuurlijke geboorteregeling, om het krijgen van kinderen uit te stellen tot een veel later tijdstip, bijvoorbeeld tot enkele jaren na het huwelijk.

Echtparen, die onvruchtbaar blijven, en oudere gehuwden, waarvan de vrouw haar vruchtbare tijd heeft afgesloten, mogen altijd tot gemeenschap overgaan om hun liefde en trouw uit te drukken, of om zonde te vermijden, dat is, de begeerlijkheid te blussen, mits de gemeenschap kuis blijft en niet uitsluitend omwille van de lust geschiedt.

Conclusie

Kies voor de ware opdracht van God voor het huwelijk, te weten elkaar, en de kinderen, die God u schonk, op te voeden tot kinderen van God, tot zondeloosheid en heiligheid, opdat u later samen in de hemel bij God gelukkig zult zijn.

---

[1] Brief van Barnabas 10: 8

Seksuele revolutie in de Kerk binnengedrongen

Het begrip zonde geschrapt – Onderscheid van goed en kwaad afgeschaft

Door Roberto Mattei

Het begrip zonde geschrapt; het onderscheid tussen goed en kwaad afgeschaft; het natuurrecht opgeruimd; iedere positieve verwijzing naar waarden zoals maagdelijkheid en kuisheid zijn verleden tijd geworden. Met het tussenrapport dat op 13 oktober door kardinaal Peter Erdö bij de Synode over het gezin werd uitgebracht, dringt de seksuele revolutie officieel de Kerk binnen met alle destructieve gevolgen van dien voor de zielen en de maatschappij.

De Relatio post disceptationem die door kardinaal Erdö is geredigeerd is het rapport waarin de eerste week van de Synode wordt samengevat en dat aangeeft in welke richting de slotconclusies zullen gaan. Het eerste deel van het document probeert in het meest verschrikkelijke jargon van de jaren zestig van de vorige eeuw de “antropologisch-culturele verandering” van de maatschappij als een “uitdaging” voor de Kerk voor te stellen. Vanuit een overzicht, dat gaat van polygamie in Afrika en “huwelijk in etappes” tot de “praktijk van het samenwonen” van de Westerse maatschappij, constateert het rapport het bestaan van “een diffuus verlangen naar gezin”. We zoeken tevergeefs naar enige morele beoordeling. Tegenover de dreiging van individualisme en het individualistisch egoïsme zet de tekst het positieve aspect van de “relatie” dat op zich als iets goeds gezien wordt vooral als die relatie de neiging heeft in een stabiele verhouding te veranderen (nr. 9-10). De Kerk geeft geen waardeoordelen meer maar beperkt zich tot “het spreken van woorden van hoop en zingeving” (nr. 11). Hier verschijnt een nieuw en verbazingwekkend moreel principe, de “wet van de geleidelijkheid” die het mogelijk maakt positieve elementen te zien in alle situaties die tot nog toe door de Kerk als zondig werden beschouwd. Het kwaad en de zonde bestaan helemaal niet. Er bestaan alleen nog “onvolmaakte vormen van het goede” (nr 18) volgens een doctrine van “gradatie van gemeenschap” die aan het Tweede Vaticaanse Concilie wordt toegeschreven. “Daarom is een geestelijke onderscheiding met betrekking tot samenwonen, tot burgerlijke huwelijken en tot hertrouwd gescheidenen nodig. Het is de opdracht van de Kerk die verstrooide zaden van het Woord te erkennen over de zichtbare en sacramentele grenzen heen”(nr. 29)

Gespräch mit Hugo Bos, Leiter einer Initiative gegen Sexualerziehung in den Niederlanden

"Hugo Bos kämpft in den Niederlanden gegen ein Sexualerziehungsprogramm mit dem Namen “Dr. Corrie”. Hierfür konnte er schon viele Unterschriften für eine Petition sammeln.

Mathias von Gersdorff: Sie haben in den Niederlanden eine Protestaktion gegen die Sendung „Dr. Corrie“ in „SchoolTV“ organisiert. Worum geht es?

Hugo Bos: Der Sexualberater Dr. Corrie – so was wie ein niederländischer Dr. Sommer - hat bei uns viel Aufsehen erregt, weil es nicht bloß um Sexualerziehung geht, sondern um eine regelrechte Indoktrination. Die Sendung vermittelt abstruse sexuelle Theorien und ignoriert jegliche moralische und religiöse Bedenken. Eltern fühlen sich zu Recht hinsichtlich der Erziehung ihrer Kinder entmündigt. Das Programm ist ein gewaltiger Angriff auf das natürliche Schamempfinden der Kinder. Selbst aus einer freiheitlichen Perspektive heraus ist es empörend, was hier abläuft, denn der Staat übertritt seine Grenzen....." Lees hier verder.....

Debat over Dr. Corrie

Caroline Tax heeft een heel goed debat gevoerd met een vrouw van de Rutgersstichting.
Dit debat is hier te beluisteren:
http://www.radio1.nl/items/87121-discussie-over-dokter-corrie

Protestactie tegen SchoolTV

Beste lezer,

Met ontzetting heb ik het verhaal van mijn dochter aangehoord die mij vertelde over de uitzendingen van schoolTV.

In deze uitzendingen wordt op een smakeloze wijze een soort van seksuele voorlichting gegeven. Om u een indruk te geven hierbij drie voorbeelden:

• In de eerste uitzending wordt met behulp van een skelet voorgedaan hoe je moet tongzoenen.
• In de tweede uitzending wordt middels handgebaren een penetratie nagedaan
• En in de derde wordt de kinderen toegeschreeuwd (letterlijk geschreeuwd) dat zij abnormaal zijn wanneer ze het niet normaal vinden als mannen met mannen vrijen.

Daarom wil ik u allemaal oproepen om mij te helpen. Stuurt u een bericht aan uw school (wanneer ze SchoolTV gebruiken) en maakt u uw protest kenbaar. Of stuurt u uw protest aan SchoolTV via: http://www.schooltv.nl/docent/contact/

Of stuur een e-mailtje naar: redactie@schooltvweekjournaal.nl

Onderstaand een voorbeeldbrief die u kunt gebruiken.

Bij voorbaat dank voor uw steun,

“Geachte heer/mevrouw,

vol afschuw heb ik in de afgelopen week gekeken naar de uitzendingen van schooltv met daarin een item met 'dokter Corrie'. Ik vind het abnormaal dat in een programma als het weekjournaal middels handgebaren een penetratie wordt nagedaan. Het gaat om kinderen van groep 7 en 8 van de basisschool in de leeftijd 9, 10 en 11 jaar! Ik zie ook niet in hoe (en waarom) kinderen moeten leren tongzoenen door dit op een skelet voor te doen.

In de derde uitzending wordt door dr. Corrie op provocerende wijze in de camera geschreeuwd dat je abnormaal bent wanneer je niet vindt dat het normaal is dat een man gemeenschap oid heeft met een man, of een vrouw met een vrouw. Daarmee wordt een groot deel van de Nederlandse bevolking als abnormaal bestempeld, een grove en beledigende uitspraak.

Ik hoop dat dit item met dr. Corrie geschrapt wordt, zodat de kinderen hierdoor niet langer worden beschadigd. In afwachting op uw reactie.

Met vriendelijke groet,

 .....(Naam)"

De naam priester niet waard

Pastor Valkering heeft in de Telegraaf een open brief geschreven aan kardinaal Eijk. Hij zegt hierin onder andere: "Wat de Rooms-katholieke kerk en onze wereld vanuit mijn Nederlandse perspectief mijns inziens vooral nodig hebben is een paus die de inhoud van de kerkelijke seksuele moraal op zo'n wijze opnieuw formuleert en aan de orde weet te stellen dat de spirituele en relationele groei en bloei en het geluk van mensen, inclusief die van de kerkelijke ambtsdragers zelf, alsmede hun vrijheid om op gepaste wijze over hun eigen seksuele beleving in dit verband te spreken, erdoor bevorderd wordt en niet afgeknepen, een paus die werkt aan een kerk waarin men minder hoog van de toren blaast wat betreft de seksuele moraal en waarvan de ambtsdragers van hoog tot laag bescheidener en nederiger tussen hun medemensen durven te staan die allemaal in liefde en lust zo goed mogelijk willen leven, maar daar lang niet altijd in slagen. Ik bid dat de Heilige Geest hem aan u en uw collega's aan mag wijzen."
Een nieuwe paus moet volgens deze man de kerkelijke seksuele moraal opnieuw formuleren, daarmee wordt bedoeld de kerkelijke seksuele moraal veranderen. Maar dat kan niet, omdat de Kerk de waarheid en de natuurwet niet kan veranderen, gelukkig bewaart de Heilige Geest haar daarvoor. Verder vindt hij dat de Kerk mensen die in liefde en lust willen leven met rust moet laten, maar mensen die hun lust uitleven, zonder bekering en vragen om vergeving (lees: Biechten), gaan voor eeuwig naar de verdoemenis. Lust en begeerlijkheid zijn een gevolg van de zonde en het uitleven daarvan leidt tot allerlei zonde, zoals zelfbevrediging, overspel, homoseksualiteit en prostitutie. De Kerk zou pas echt liefdeloos zijn wanneer ze mensen op dit punt rustig hun gang laat gaan, zodat ze van een leven in lust en begeerlijkheid overgaan in de vlammen van de hel.
Dit soort priesters zijn de naam priester niet waardig, maar zijn wolven in schaapskleren. Ik hoop en bidt dat de nieuwe paus elke bisschop die dit soort priesters niet aanpakt de wacht aanzegt en zo nodig schorst.

Waarom de Kerk voor het leven is...

en tegen anticonceptie.

Als katholiek wordt je vaak aangevallen op het standpunt van de Kerk met betrekking tot anticonceptie.
Het valt niet altijd mee om je goed te verdedigen. In dit artikel geef ik redelijke argumenten, zonder Bijbelteksten en encyclieken van pausen te noemen, voor het kerkelijke standpunt. Ik hoop dat het helpt bij het verdedigen van de kerkelijke leer. Het artikel staat op mijn blog dat gericht is op atheïsten en agnosten.

Waartoe de seksualiteit dient

wat wij verliezen wanneer wij vergeten waar sex toe dient

Prof. J.Budziszewski

Middernacht, Shelly zuipt zich zat zodat zij met de vreemde man naast haar aan de bar mee naar huis kan gaan. Het is een uur ’s nachts, Steven zit pornografische plaatjes met kinderen te downloaden van het internet. Twee uur, Marjorie, die gewoonlijk elke vrijdagnacht met een andere man plat gaat, is al sinds 11 uur vanavond aan het drinken en brassen. Drie uur, Pablo staart door de duisternis naar het plafond en vraagt zich af hoe hij zijn meisje zover krijgt om abortus te plegen. Vier uur, na de godganse nacht te hebben doorgefeest, legt Jesse het aan met een man zonder te vermelden dat hij aids heeft. Vijf uur, Lisa staat zichzelf in de badkamer met een scheermes te verwonden. Deze dingen waren niet wat men verwachtte toen de seksuele revolutie begon. Het nieuwe is niet leuk meer. Zelfs de hardnekkigste propagandisten van die revolutie beginnen tekenen van vermoeidheid en verveling te vertonen.