Posts tonen met het label echtscheiding. Alle posts tonen
Posts tonen met het label echtscheiding. Alle posts tonen

zondag 6 maart 2016

Interview met kardinaal Burke

INTERVIEW VAN HET KATHOLIEK WEEKBLAD “THE WANDERER”

MET KARDINAAL BURKE

V.   Er zijn enkele weken voorbij sinds de Gezinssynode afgelopen is en ik neem aan dat u nu tijd gehad hebt om zorgvuldig het slotrapport te bestuderen. Wat zijn in uw opvatting de belangrijkste vruchten van de Synode en op welke manier kan de Kerk er het best haar voordeel mee doen?

A.   Het slotrapport is een complex document en het is geschreven op een manier waarop het niet altijd gemakkelijk is te begrijpen wat het precieze belang is van wat wordt beweerd. Bijvoorbeeld, drie paragrafen (nrs. 84-86) suggereren dat de laatste zitting van de Synode een weg gevonden heeft waardoor mensen die in onregelmatige huwelijksverbintenissen leven toch de sacramenten kunnen ontvangen. Om dit gebrek aan duidelijkheid aan te geven heb ik een kort commentaar op die paragrafen geschreven met de bedoeling te verhelderen wat de Kerk in feite leert.
Na de sluiting van de Synode heeft pater Antonio Spadaro, een jezuïet die een van de synodevaders was en in de redactiecommissie van de Synode zat, een artikel gepubliceerd waarin hij als belangrijkste aandachtspunt van deze Synode noemt iets wat de vorige niet klaar had gekregen, namelijk een weg te openen voor het ontvangen van de heilige communie en de biecht voor hen die gescheiden en burgerlijk hertrouwd zijn. Ik voelde mij in geweten verplicht een verheldering te publiceren over wat hij geschreven had.

zondag 28 december 2014

Seksuele revolutie in de Kerk binnengedrongen

Het begrip zonde geschrapt – Onderscheid van goed en kwaad afgeschaft

Door Roberto Mattei

Het begrip zonde geschrapt; het onderscheid tussen goed en kwaad afgeschaft; het natuurrecht opgeruimd; iedere positieve verwijzing naar waarden zoals maagdelijkheid en kuisheid zijn verleden tijd geworden. Met het tussenrapport dat op 13 oktober door kardinaal Peter Erdö bij de Synode over het gezin werd uitgebracht, dringt de seksuele revolutie officieel de Kerk binnen met alle destructieve gevolgen van dien voor de zielen en de maatschappij.

De Relatio post disceptationem die door kardinaal Erdö is geredigeerd is het rapport waarin de eerste week van de Synode wordt samengevat en dat aangeeft in welke richting de slotconclusies zullen gaan. Het eerste deel van het document probeert in het meest verschrikkelijke jargon van de jaren zestig van de vorige eeuw de “antropologisch-culturele verandering” van de maatschappij als een “uitdaging” voor de Kerk voor te stellen. Vanuit een overzicht, dat gaat van polygamie in Afrika en “huwelijk in etappes” tot de “praktijk van het samenwonen” van de Westerse maatschappij, constateert het rapport het bestaan van “een diffuus verlangen naar gezin”. We zoeken tevergeefs naar enige morele beoordeling. Tegenover de dreiging van individualisme en het individualistisch egoïsme zet de tekst het positieve aspect van de “relatie” dat op zich als iets goeds gezien wordt vooral als die relatie de neiging heeft in een stabiele verhouding te veranderen (nr. 9-10). De Kerk geeft geen waardeoordelen meer maar beperkt zich tot “het spreken van woorden van hoop en zingeving” (nr. 11). Hier verschijnt een nieuw en verbazingwekkend moreel principe, de “wet van de geleidelijkheid” die het mogelijk maakt positieve elementen te zien in alle situaties die tot nog toe door de Kerk als zondig werden beschouwd. Het kwaad en de zonde bestaan helemaal niet. Er bestaan alleen nog “onvolmaakte vormen van het goede” (nr 18) volgens een doctrine van “gradatie van gemeenschap” die aan het Tweede Vaticaanse Concilie wordt toegeschreven. “Daarom is een geestelijke onderscheiding met betrekking tot samenwonen, tot burgerlijke huwelijken en tot hertrouwd gescheidenen nodig. Het is de opdracht van de Kerk die verstrooide zaden van het Woord te erkennen over de zichtbare en sacramentele grenzen heen”(nr. 29)

vrijdag 13 december 2013

Kind heeft steeds vaker stiefouder


Vandaag was er in het nieuws dat kinderen steeds vaker opgroeien met een stiefouder, tegenwoordig een co-ouder genoemd, omdat dat wat vriendelijker klinkt. Sinds 2000 is dat percentage kinderen dat opgroeit bij een stiefouder gegroeid van 5 naar 27 procent. Volgens echtscheidingsonderzoeker Ed Spruijt van de Universiteit Utrecht is dat goed nieuws. "Kinderen die in een co-oudergezin opgroeien hebben te maken met ouders die gewoon heel goed afspraken kunnen maken na de scheiding. Dat is voor kinderen dus heel belangrijk, dat die ouders niet voortdurend ruzie blijven maken, maar juist een beetje tot overeenstemming kunnen komen samen." Toen ik dat hoorde geloofde ik mijn eigen oren niet, is het een voordeel dat steeds meer kinderen opgroeien bij een stiefouder? Onderzoek wijst wel anders uit. Canadees onderzoek geeft aan dat kinderen 40 keer zo veel kans lopen om misbruikt te worden door hun stiefouder, dan wanneer ze bij hun beide natuurlijke ouders opgroeien. De kans dat een kind gedood wordt door een niet biologische ‘ouder’ is honderd keer zo groot[1]. In een gemengd gezin met deels eigen en deels stiefkinderen worden in 9 van de 10 gevallen de stiefkinderen misbruikt en niet de ‘eigen’ kinderen[2]. Daarnaast besteden stiefouders minder positieve aandacht aan hun stiefkinderen, ze investeren minder in hun opleiding, spelen minder met de kinderen en gaan er minder vaak mee naar een dokter2. Hoe kunnen onderzoekers dan met droge ogen beweren dat dit een positieve ontwikkeling is? Het gaat mij boven de pet.







[1] Roach, J. (2011). "Evolution and the Prevention of Violent Crime". Psychology 02 (4): 393–357. http://dx.doi.org/10.4236%2Fpsych.2011.24062
[2] Daly & Wilson (2007) Is the "Cinderella Effect" controversial?In Crawford & Krebs (Eds) Foundations of Evolutionary Psychology, pp. 383-400. Mahwah, NJ: Erlbaum.