Wanneer we gaan spreken over de verschillen tussen man en vrouw moeten we natuurlijk oppassen voor het overdrijven van de verschillen of voor het ontkennen van de overeenkomsten[1]. Wanneer iemand ons zou vragen: ‘toon mij een mens’, dan kun je eigenlijk alleen maar een man en tegelijk een vrouw laten zien. De mens bestaat namelijk niet, maar de mens bestaat in twee verschijningsvormen, de mannelijke en de vrouwelijke vorm, waarbij de twee complementair zijn. Eerst gaan we een aantal lichamelijk verschillen na, om daarna diverse geestelijke verschillen aan te wijzen. Met als doel een aantal elementen te vinden die het man- en vrouw-zijn typeren en karakteriseren. De lichamelijke natuur en aard van de mens is hierbij het symbool, de uitwendige verschijningsvorm van de inwendige geestelijke natuur van de mens. Innerlijk en uiterlijk zijn ook in dit opzicht het verlangde van elkaar, twee uitingen van hetzelfde. De eenheid van lichaam en ziel staat dus voorop. De psycholoog Philipp Lersch heeft het treffend als volgt uitgedrukt: ‘De Leib ist Organ des Lebens, in dessen Vollzug auch die Seele zur Entfaltung kommt, oder genauer ausgedrückt: des Lebens, das in den seelischen Vollzügen zur Wachheit des Lebens gelangt.‘[2]
Simone de Beauvoir stelt in haar werk “Le deuxième sexe” van 1946 dat men niet wordt geboren als vrouw maar als vrouw gemaakt wordt door opvoeding. Niet te ontkennen valt dat de opvoeding een bepaalde invloed heeft op het vrouw zijn, maar klopt haar stelling dat je niet als vrouw geboren wordt? Dat willen we aan een nader onderzoek onderwerpen.
Simone de Beauvoir stelt in haar werk “Le deuxième sexe” van 1946 dat men niet wordt geboren als vrouw maar als vrouw gemaakt wordt door opvoeding. Niet te ontkennen valt dat de opvoeding een bepaalde invloed heeft op het vrouw zijn, maar klopt haar stelling dat je niet als vrouw geboren wordt? Dat willen we aan een nader onderzoek onderwerpen.
